پی هر کسی که رفتم آخرش به تو رسیدم

                                                           حالا که رفتم و گشتم می بینم تکی تو دنیا

نمیشه تورو عوض کرد حتی با شبای یلدا

انگار آسمون نمی خواست ببینه ما ها رو با هم

                 یادته لحظه آخر زیر اون بارون نمنم

گل سرختو گرفتی

               دادی دستم گل مریم

                           حالا ما از هم جداییم می میریم من و تو کم کم

                             دریاها هنوز کبودن بعضیا هنوز حسودن

                              من واسه تو می نویسم همونایی که نبودن

اسم تو عشق تو رفته تو رگ و تو خون و ریشه

                                                          یادته خواستی بمونم ناله کردم که نمی شه...

نوشته شده توسط کیمیا در دوشنبه هفتم اسفند 1385 |